Laminate Veneer (Yaprak Porselen) Nedir?

Laminate veneer, dişin yalnızca ön yüzeyini kaplayan ince porselen tabakadır. Türkçede yaprak porselen olarak da anılır; kalınlığı çoğunlukla bir milimetrenin altındadır ve dişe özel yapıştırıcı sistemlerle sabitlenir.

Dişi her yönden saran kaplamalardan farkı, yalnızca görünen yüzeye uygulanmasıdır. Bu nedenle daha az diş dokusunu ilgilendirir; ancak bu, diş dokusuna hiç dokunulmadığı anlamına gelmez.

Genellikle şu durumlarda değerlendirilir: beyazlatmaya yanıt vermeyen iç kaynaklı renklenmeler, dişler arasındaki küçük aralıklar, mine yüzeyindeki sınırlı kırık ve aşınmalar, dişin boyut ya da biçimindeki farklılıklar.

Buna karşılık her durum için uygun bir seçenek değildir. İleri derecede çapraşıklıkta önce dişlerin sıralanması gerekebilir; bu genellikle ortodontik tedavi konusudur. Geniş madde kaybı olan, kanal tedavisi görmüş ya da mine dokusu belirgin biçimde azalmış dişlerde, dişi tümüyle saran restorasyonlar daha uygun olabilir. Tedavi edilmemiş çürük, süren diş eti hastalığı ve kontrol altına alınmamış diş sıkma varsa önce bunların ele alınması gerekir.

Bu, karar verilmeden önce açıkça bilinmesi gereken başlıktır. Laminate veneer çoğu vakada dişin ön yüzeyinden sınırlı miktarda mine aşındırılarak uygulanır. Aşındırma miktarı tam kaplamalara göre azdır; ancak aşındırılan mine dokusu yeniden oluşmaz.

Bunun pratikteki anlamı şudur: laminate uygulanan bir diş, ilerleyen yıllarda porselen kırılsa ya da yenilenmesi gerekse bile işlem öncesindeki hâline geri döndürülemez; o diş bundan sonra bir restorasyonla kaplı kalır. Bazı vakalarda çok az aşındırmayla, hatta aşındırma yapılmadan uygulanabilen ince tasarımlar gündeme gelebilir; bunun mümkün olup olmadığı dişin mevcut konumuna, biçimine ve mine kalınlığına bağlıdır ve muayenede belirlenir.

Bu nedenle karardan önce, aynı hedefe daha az doku kaybıyla ulaşmanın mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi yerinde olur.

Süreç muayene ve planlamayla başlar: dişlerin ve diş etlerinin durumu, kapanış ilişkisi ve varsa diş sıkma alışkanlığı değerlendirilir. Ardından ölçü alınır ve porselen tabakalar diş teknisyeni tarafından hazırlanır. Yapıştırma öncesindeki prova aşamasında biçim ve renk gözden geçirilir.

Toplam süre diş sayısına, öncesinde yapılması gereken işlemlere ve laboratuvar aşamasına göre değişir; herkes için geçerli tek bir takvim yoktur. Planlama sırasında beklenen görünüm değişikliğinin sınırlarının açıkça konuşulması, sonradan ortaya çıkan uyuşmazlıkların önüne geçer.

Porselen yüzey çay ve kahve gibi içeceklerden kolay etkilenmez; buna karşılık yapıştırma hattı ile dişin kaplanmayan bölümleri zamanla renklenebilir. Kullanım süresi kişiden kişiye değişir ve başlıca şu etkenlere bağlıdır: günlük ağız bakımının düzeni, kapanış ilişkisi, sert cisim ısırma alışkanlığı ve gece diş sıkma varlığı.

Diş sıkma ya da gıcırdatma varsa porselende kırılma olasılığı artar; bu durumda gece plağı gündeme gelir. Kaplı dişlerde günlük bakımın nasıl yapılacağını diş kaplaması sonrası bakım yazımızda ele aldık.

Sorun yalnızca renkse, beyazlatma daha az doku kaybıyla sonuç verebilir. Küçük kırık ve aralıklarda diş renginde kompozit malzemeyle yapılan uygulamalar tek başına yeterli olabilir; bu seçeneği kompozit bonding yazımızda ayrıca ele aldık. Dişin tümünün kaplanması gerekiyorsa zirkonyum gibi seçenekler değerlendirilir.

Hangi yaklaşımın uygun olduğu; dişin mevcut durumu, diş eti sağlığı ve kapanış ilişkisi birlikte incelenerek muayenede belirlenir. İzmit Cedit'teki kliniğimizde estetik diş tedavileri bu değerlendirmenin ardından planlanır.